donderdag, maart 01, 2007

Misplaatst

Dit is een foto die ik afgelopen weekend genomen heb en ik weet nog precies waar, wat en waarom ik gefotografeerd heb. Maar als ik me nu voorstel dat ik dit tafereel voor het eerst zie, dan doet het me denken aan een bos uit mijn jeugd.
Het bos -of liever wandelpark- was vroeger het landgoed van een adelijke familie en kenmerkend is vooral de unieke bomenverzameling. Ook de kassen met een enorme kaktus-collectie en de volieres zijn in de wijde omtrek bekend. Maar voor ons als kinderen was 'de grot' de belangrijkste attractie. Het was een tunnel die oorspronkelijk diende om bederfelijke waar gekoeld in te bewaren, maar voor ons was het een restant van een oud kasteel dat hier natuurlijk ooit gestaan moest hebben. Verder was er een hele hoge uitkijktoren en aan het eind van het bos, waar de weilanden begonnen was een klein kluizenaarshuisje. En in dat bos zou ook best deze ommuurde ruimte hebben kunnen staan. De plek zou dan natuurlijk 'de wensput' genoemd worden en was dan waarschijnlijk zo'n eeuw geleden op deze manier ingericht als bezinningsplek, omdat de puissant rijke familie aan de buitenwereld had willen tonen dat het in het leven niet gaat om titels, bezittingen en politieke invloed, maar juist om nederigheid en verstilling. En er zouden dan misschien wel verhalen de ronde doen over mensen die zich hier verhangen hadden of over een baron die zijn gasten de stuipen op het lijf joeg door bij nachtelijke bezoeken één van zijn bedienden met een laken over het hoofd, rammelend met kettingen en jammerlijk kreunend tevoorschijn te laten komen uit de put. Ja, zo zou het allemaal best eens geweest kunnen zijn.
Wrang alleen dat 118 Duitse en 72 Franse soldaten in augustus 1914 het leven moesten laten, zodat hun monument mij op dergelijke ideeën kon brengen.
(Vryage)

2 Comments:

Anonymous maria said...

Dat is een mooi prototype voor het bankje dat je om mijn plataan (voor het café)zou timmeren!

Kun je daar op gaan zitten mijmeren, en uitkijken over de velden voor verse verhalen; zo mogelijk in gezelschap van karakteristieke passanten.

4:08 p.m.  
Anonymous Anoniem said...

Weer absoluut een heel mooi verhaal, maar de foto is voor mij méér dan genoeg.

9:46 p.m.  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home