woensdag, augustus 24, 2005

Klaar

Met mijn lief reed ik door ons verleden en we voelden ons doortrokken van mooie herinneringen. Maar nu ik thuis de foto's bekijk die dit hadden moeten illustreren, wacht mij een onaangename verrassing:

Nergens is ook maar een spoor te vinden van onze vreugdevolle ervaring. De eindeloze fietstochten, de lange avonden aan de waterkant of onze vaste pleisterplaatsen; we hebben het allemaal zó duidelijk weer gevoeld. Maar uit de camera komen enkel plaatjes van eenzame landschappen. Verder hebben we in het oude vertrouwde stadje met haar karakteristieke bolwerken onze oude voetsporen hervonden en hebben we onze echo van weleer gehoord. Maar op de beelden zie je hoofdzakelijk verlaten winkelpanden en vervallen huisjes. Ook hebben we elkaar weer gezoend onder de oude wilg en het was alsof de tijd had stilgestaan. De foto's ontkennen dit echter. Zelfs van het zachte zomerweer dat vroeger alle dagen vulde, was níets op de gevoelige plaat terechtgekomen.
Ze zeggen: Een beeld zegt meer dan duizend woorden. Maar blijkbaar spreek ik die taal erg slecht.

(Vryage)

11 Comments:

Blogger Chantal said...

Zolang de herinneringen maar in je hoofd zitten, dan zijn ze niet verloren.

10:45 a.m.  
Anonymous Roelof said...

Als de herinnering maar daar is. Gevoel kun je nl. niet goed op de 'gevoelige plaat' vastleggen.
Wel een mooie vervallen stelpboerderij.

12:48 p.m.  
Anonymous Dwangbuis said...

Ik zou het gewoonweg niet wíllen dat al mijn herinneringen tastbaar zouden zijn.

3:44 p.m.  
Anonymous Masha said...

Foto's zeggen nou eenmaal toch niet meer dan het plaatje... De herinneringen zitten in je hoofd en je hart, niet op een stukje papier...

7:13 p.m.  
Anonymous Marloes said...

Het gevoel komt terug als je de foto bekijkt. Dat is het echte vasthouden.

8:48 p.m.  
Anonymous Bart said...

Daar heb je toch Photoshop voor?

http://www.bartvandergriendt.nl/blogimage/campus.jpg

:-)

11:31 a.m.  
Anonymous Vryage said...

@Bart: hahaha. Hulde en dank.

12:15 p.m.  
Anonymous leidje said...

Ik vind de foto wél mooi!

Vaak is er op zo'n moment (ten tijde van het schieten) een gevoel wat NIET kan worden vastgelegd, maar wat die foto wel bijzonder(der) zou kunnen maken.. ;-)
Ik vind 't mooi!

2:12 p.m.  
Anonymous leidje said...

Psje:
Ik was al verschillende malen op je "oudere" weblog geweest maar zag helemaal geen teken van leven..?
Leuk je weer te lezen in ieder geval!

2:18 p.m.  
Anonymous jan said...

Sinds de uitvinding van de televisie gaat die stelling niet meer op.

4:31 p.m.  
Anonymous Wiro said...

uw woorden scheppen een goed beeld, heer Vryage!

12:32 p.m.  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home